{"id":1085,"date":"2017-03-29T20:58:11","date_gmt":"2017-03-29T18:58:11","guid":{"rendered":"http:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/?p=1085"},"modified":"2017-03-29T20:58:11","modified_gmt":"2017-03-29T18:58:11","slug":"blednik-ul-3-maja-trakt-sw-wojciecha","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/29\/blednik-ul-3-maja-trakt-sw-wojciecha\/","title":{"rendered":"B\u0142\u0119dnik \u2013 ul. 3 Maja\u2013 Trakt \u015bw. Wojciecha"},"content":{"rendered":"

Znajdujemy si\u0119 na ulicy zwanej B\u0142\u0119dnikiem<\/strong>, z wiaduktem<\/a> nad torami kolejowymi<\/a>, umiejscowionej w ci\u0105gu g\u0142\u00f3wnej arterii komunikacyjnej Tr\u00f3jmiasta<\/a>, z G\u0142\u00f3wnego Miasta<\/a> w stron\u0119 Wrzeszcza<\/a>. W 1708 r. za\u0142o\u017cono na tym terenie publiczny park, ogr\u00f3d, kt\u00f3ry pr\u0119dko zyska\u0142 sobie nazw\u0119 „B\u0142\u0119dnika” (Irrgarten). Nazwa mia\u0142a odzwierciedla\u0107 uk\u0142ad \u015bcie\u017cek, w kt\u00f3rym \u0142atwo by\u0142o si\u0119, niczym w labiryncie, zagubi\u0107. Nazywano go „kasztanowym lasem”, gdy\u017c obsadzony by\u0142 g\u0142\u00f3wnie kasztanowcami. W tych czasach Gda\u0144sk nie mia\u0142 zbyt wiele miejsc, w kt\u00f3rych mieszczanie mogliby cieszy\u0107 si\u0119 zieleni\u0105. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce park ten zaraz za miejsk\u0105 fos\u0105 cieszy\u0142 si\u0119 wielkim powodzeniem.<\/p>\n

Las przetrwa\u0142 dok\u0142adnie 100 lat. W 1807 r., w zwi\u0105zku ze zbli\u017caniem si\u0119 do Gda\u0144ska armii napoleo\u0144skiej, w ramach przygotowa\u0144 do obl\u0119\u017cenia, B\u0142\u0119dnik decyzj\u0119 pruskich w\u0142adz zosta\u0142 zr\u00f3wnany z ziemi\u0105. Po zdobyciu Gda\u0144ska przez Francuz\u00f3w na placu urz\u0105dzono plac musztry i nazwano go „Placem Napoleona”. Nazwa ta nie przetrwa\u0142a d\u0142ugo. Znikn\u0119\u0142a zaraz po 1813 r., kiedy Napoleon wr\u00f3ci\u0142 do Pary\u017ca. Nie przetrwa\u0142a tak\u017ce nazwa czcz\u0105ca w\u0142adc\u0119 pruskiego „Plac Fryderyka Wilhelma”. W latach 90-tych nast\u0105pi\u0142a jego zupe\u0142na likwidacja. W miejscu dawnego parku zbudowano wiadukt nad torami, kt\u00f3remu nadano nazw\u0119 Irrgartenbr\u00fccke. Nazwa ta w wersji polskiej – „B\u0142\u0119dnik” – przetrwa\u0142a do dzi\u015b.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zbli\u017camy si\u0119 do miejsca, w kt\u00f3rym sta\u0142a Brama Oliwska <\/strong>\u2013 g\u0142\u00f3wny wyjazd z miasta prowadz\u0105cy do Wrzeszcza i Oliwy. Rozleg\u0142y prac po prawej nazywany jest Placem Zebra\u0144 Ludowych<\/strong>. W czasach PRL formowano tu pochody pierwszomajowe, w latach 90 istnia\u0142o popularne weso\u0142e miasteczko \u201eCrickoland\u201d. Obecnie w porze zimowej funkcjonuje w tym miejscu lodowisko, natomiast wiosn\u0105 i latem odbywaj\u0105 si\u0119 liczne imprezy masowe (m.in. koncerty w ramach Gda\u0144skiej Sceny Muzycznej oraz doroczne \u015bwi\u0119ta student\u00f3w).<\/p>\n

 <\/p>\n

Skr\u0119camy w ul. 3-go Maja<\/strong>, niem<\/a>iecka nazwa tej ulicy to Nordpromenade. To jedna z najwa\u017cniejszych ulic gda\u0144skiego<\/a> \u015ar\u00f3dmie\u015bcia<\/a>. Ulica \u0142\u0105czy dwa wa\u017cne wiadukty<\/a> Gda\u0144ska: B\u0142\u0119dnik<\/a> oraz Hucisko<\/a>. W skarpie pod ulic\u0105 przebiega tunel \u0142\u0105cz\u0105cy Dworzec G\u0142\u00f3wny<\/a> z dworcem PKS. Wzd\u0142u\u017c ulicy prowadzi torowisko tramwajowe. Nad ulic\u0105 wznosi si\u0119 G\u00f3ra Gradowa (kiedy\u015b G\u00f3ra Gajowa) le\u017c\u0105ca na terenie Grodziska. G\u00f3ra Gradowa i Grodzisko<\/strong> to w praktyce synonimy, okre\u015blaj\u0105 wzg\u00f3rze, wzniesienie o wysoko\u015bci 46 m n.p.m.<\/a> Prawdopodobnie w XII w. istnia\u0142 tu zamek Ksi\u0105\u017c\u0105t Pomorskich. W XVII w g\u00f3ra gradowa pe\u0142ni\u0142a funkcje militarne, na jej szczycie znajdowa\u0142 si\u0119 Bastion Jerozolimski<\/a> z 1655 roku, czyli zesp\u00f3\u0142 fortyfikacji miejskich zaprojektowany przez gda\u0144skiego architekta Jana Strakowski<\/a>ego. Ci\u0105g wa\u0142\u00f3w z bastionami i fos\u0105 mia\u0142 chroni\u0107 miasto od zachodu<\/a> i rzeczywi\u015bcie umocnienia te skutecznie broni\u0142y Gda\u0144sk w czasie wojen szwedzkich, uniemo\u017cliwiaj\u0105c naje\u017ad\u017acom zdobycie miasta. Opr\u00f3cz Szwed\u00f3w na stokach G\u00f3ry Gradowej walczyli i gin\u0119li Prusacy, Rosjanie, Francuzi. Chc\u0105c zdoby\u0107 Gda\u0144sk zawsze trzeba by\u0142o w pierwszej kolejno\u015bci zdoby\u0107 umocnienia G\u00f3ry Gradowej.<\/p>\n

 <\/p>\n

Z biegiem lat miejsce to \u201edzicza\u0142o\u201d, zyskuj\u0105c z\u0142\u0105 s\u0142aw\u0119 siedziby ludzi z wszelkiego rodzaju problemami, bezdomnych i narkoman\u00f3w. W latach 90-tych rozpocz\u0119to rewitalizacj\u0119 tego miejsca. Powsta\u0142o Centrum Hewelianum<\/strong> \u2013 nowoczesne centrum nauki<\/a> i techniki, ale tak\u017ce gwarantowana dawka przygody i zabawy, zw\u0142aszcza dla najm\u0142odszych. W 2000 roku, podczas obchod\u00f3w 1000 lecia Gda\u0144ska, ustawiono na szczycie wzg\u00f3rza Krzy\u017c Milenijny<\/strong>. To pod\u015bwietlany w nocy pomnik<\/a> w postaci krzy\u017ca<\/a>. Krzy\u017c ma ponad 16 metr\u00f3w wysoko\u015bci i stoi w miejscu zajmowanym podczas II wojny \u015bwiatowej<\/a> przez dzia\u0142o przeciwlotnicze. Przy pomniku znajduje si\u0119 najlepszy punkt widokowy \u015ar\u00f3dmie\u015bcia z pi\u0119kn\u0105 panoram\u0105 historycznego Gda\u0144ska. Jedno z wielu magicznych miejsc miasta.<\/p>\n

 <\/p>\n

Magiczny jest tak\u017ce stoj\u0105cy u podn\u00f3\u017ca Grodziska ko\u015bci\u00f3\u0142ek. To polskokatolicki<\/a> ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny<\/a> pod wezwaniem Bo\u017cego Cia\u0142a<\/strong>. Pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 powsta\u0142 tutaj ju\u017c w XIV wieku jako kaplica przyszpitalna obok o\u015brodka dla tr\u0119dowatych. Wielokrotnie by\u0142 niszczony (mi\u0119dzy innymi w 1777 roku, gdy kr\u00f3l Stefan Batory dyscyplinowa\u0142 zbuntowanych gda\u0144szczan), ale potem odbudowywany. Obecna bry\u0142a \u015bwi\u0105tyni pochodzi z XVI wieku. Wewn\u0105trz zachowa\u0142y si\u0119 cenne malowid\u0142a, wyroby snycerskie oraz XVII-wieczny o\u0142tarz. Charakterystycznym elementem budowli jest unikatowa jedyna w Gda\u0144sku barokowa ambona zewn\u0119trzna z 1707 roku, przeznaczona do g\u0142oszenia kaza\u0144 na \u015bwie\u017cym powietrzu. Po prawej stronie ko\u015bcio\u0142a znajduj\u0105 si\u0119 budynki dawnego szpitala, kt\u00f3re obecnie s\u0142u\u017c\u0105 jako mieszkania. Od strony Grodziska do \u015bwi\u0105tyni przylega barokowy budynek plebanii.<\/p>\n

 <\/p>\n

W 2002 roku w s\u0105siedztwie ko\u015bcio\u0142a staraniami proboszcza parafii otwarty zosta\u0142 Pomnik – Cmentarz Nieistniej\u0105cych Cmentarzy<\/strong>. To miejsce symboliczne, upami\u0119tnia gda\u0144skie cmentarze<\/a> r\u00f3\u017cnych wyzna\u0144 zniszczone po II wojnie \u015bwiatowej<\/a>, g\u0142\u00f3wnie w latach 70. XX wieku. Sk\u0105d pomys\u0142 takiego cmentarza? Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej<\/a> zacz\u0119to odbudow\u0119 miasta. W tym okresie gda\u0144skie nekropolie<\/a> nie mia\u0142y swojego zarz\u0105dcy, a krewni wielu pochowanych tam os\u00f3b zgin\u0119li w czasie walk lub wyjechali. Po zaprzestaniu poch\u00f3wk\u00f3w, w latach 1946\u201347, wi\u0119kszo\u015b\u0107 cmentarzy zamkni\u0119to, a na prze\u0142omie lat 60. i 70. ostatecznie zlikwidowano. Tereny dawnych cmentarzy przeznaczono pod zabudow\u0119 mieszkaniow\u0105, budow\u0119 dr\u00f3g, a tak\u017ce na ziele\u0144ce i parki miejskie. W maju 1998<\/a> Rada Miasta Gda\u0144ska zaakceptowa\u0142a pomys\u0142 upami\u0119tnienia nieistniej\u0105cych gda\u0144skich cmentarzy poprzez postawienie pomnika „…tym, co imion nie maj\u0105”. Cmentarz Nieistniej\u0105cych Cmentarzy to symbol \u0142\u0105cz\u0105cy przesz\u0142o\u015b\u0107 z przysz\u0142o\u015bci\u0105, pomnik wielowyznaniowego i wielonarodowego Gda\u0144ska.<\/p>\n

 <\/p>\n

Budynek dworca PKS <\/strong>to betonowy klocek zbudowany na pocz\u0105tku lat 70. XX, oddany do u\u017cytku w 1973 roku. Kiedy\u015b okaza\u0142y (otrzyma\u0142 nawet w 1974 r. nagrod\u0119 Ministra Budownictwa i Materia\u0142\u00f3w Budowlanych), dzi\u015b przestarza\u0142y i zdecydowanie wymagaj\u0105cy renowacji. Po drugiej stronie ulicy, jeszcze starszy, ale o wiele bardziej interesuj\u0105cy architektonicznie zabytkowy budynek dworca PKP.<\/p>\n

 <\/p>\n

Reprezentacyjny i przestronny Dworzec G\u0142\u00f3wny<\/strong> zosta\u0142 wybudowany w latach 1894-1900, w popularnym w owym czasie stylu tzw. „gda\u0144skiego renesansu<\/a>„. Jest zlepkiem eklektycznych form renesansu i baroku<\/a>. Gmach dworca i wie\u017c\u0119 wysoko\u015bci 50 m<\/a> zbudowano z ceg\u0142y. Nowy budynek zast\u0105pi\u0142 stary dworzec pasa\u017cerski Gda\u0144sk Brama Wy\u017cynna<\/a> – niewielki, prowizoryczny dworzec znajduj\u0105cy si\u0119 nieopodal, dzia\u0142aj\u0105cy od roku 1867. W 1945 roku Dworzec G\u0142\u00f3wny zosta\u0142 podpalony, a po II wojnie \u015bwiatowej<\/a> odrestaurowany. Budynek jest po\u0142\u0105czony przej\u015bciem podziemnym z dworcem autobusowym.<\/p>\n

 <\/p>\n

Wysoki budynek z czerwonej ceg\u0142y po prawej to Gda\u0144ski Urz\u0105d Pracy<\/strong>. Mie\u015bci si\u0119 w gmachu dawnej wojskowej uczelni, Szko\u0142y Wojennej (Kriegsschule), zbudowanej pod koniec XIX w. Nauka obejmowa\u0142a kursy oficerskie i podnosz\u0105ce kwalifikacje oficer\u00f3w. Szko\u0142a dzia\u0142a\u0142a a\u017c do ko\u0144ca I wojny \u015bwiatowej. Utworzenie Wolnego Miasta i jego demilitaryzacja zako\u0144czy\u0142a definitywnie funkcjonowanie szko\u0142y. Pocz\u0105tkowo budynek dawnej szko\u0142y zamieszkiwali urz\u0119dnicy, a nast\u0119pnie a jej budynki przekazano kasie pa\u0144stwowej i miejskiej. Kompleks dawnej Szko\u0142y Wojennej pozostaje do dzi\u015b w\u0142asno\u015bci\u0105 gda\u0144skiego magistratu.<\/p>\n

 <\/p>\n

Dalej po prawej Areszt \u015aledczy<\/strong> Gda\u0144sk, tzw. \u201cKurkowa\u201d (mie\u015bci si\u0119 przy ul. Kurkowej 12), przeznaczony zar\u00f3wno kobiet jak i m\u0119\u017cczyzn. Wi\u0119zienie powsta\u0142o tu ju\u017c w pocz\u0105tku XIX w. W lipcu 1917 roku w areszcie na Kurkowej przebywa\u0142 J. Pi\u0142sudzki. Podczas II wojny \u015bwiatowej wi\u0119ziono tu dzia\u0142aczy kaszubskich, cz\u0142onk\u00f3w ruch\u00f3w oporu, wykonywano wyroki \u015bmierci. Tu stracono r\u00f3wnie\u017c Danut\u0119 Siedzik\u00f3wn\u0119, \u201cInk\u0119\u201d, sanitariuszk\u0119 AK. Obecnie areszt przeznaczony jest dla os\u00f3b tymczasowo aresztowanych<\/a>, pozostaj\u0105cych w dyspozycji organ\u00f3w \u015bledczych.<\/p>\n

 <\/p>\n

Na rogu Nowych Ogrod\u00f3w Urz\u0105d Miejski w Gda\u0144sku<\/strong> i buduj\u0105cy si\u0119 kompleks handlowo-us\u0142ugowy Forum Gda\u0144sk<\/strong>. Pot\u0119\u017cna inwestycja, powierzchnia ca\u0142kowita tego wielofunkcyjnego sze\u015bciopi\u0119trowego kompleksu wyniesie prawie150 tysi\u0119cy metr\u00f3w kwadratowych, parking na ponad tysi\u0105c miejsc, zesp\u00f3\u0142 budynk\u00f3w biurowych \u2013 to wszystko wymaga ogromnego nak\u0142adu pracy. Z powodu budowy obiektu ulegnie przebudowa uk\u0142adu komunikacyjnego w centrum miasta. Budowa rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w grudniu 2014, a zako\u0144czy si\u0119 w 2018 roku.<\/p>\n

 <\/p>\n

Na wprost: Biskupia G\u00f3rka<\/strong> – cz\u0119\u015b\u0107 miasta Gda\u0144ska i wzniesienie o ponad 60,8 m n.p.m.<\/a> z osiedlem, przez kt\u00f3re przebiega granica dzielnic<\/a> \u015ar\u00f3dmie\u015bcie<\/a> oraz Che\u0142m<\/a>. Biskupia G\u00f3rka to dawna siedziba biskup\u00f3w kujawskich, ko\u015bcielnych zwierzchnik\u00f3w Pomorza Gda\u0144skiego<\/a>. Widoczna jest wie\u017ca dawnego Schroniska M\u0142odzie\u017cowego z 1939 roku – ceglany, nietynkowany gmach nawi\u0105zuj\u0105cy do stylu \u201estarogerma\u0144skiego\u201d. Tu kszta\u0142ci\u0142o si\u0119 Hitlerjugend. Widoczny bia\u0142y ko\u015bci\u00f3\u0142 (kiedy\u015b menonicki, teraz zielono\u015bwi\u0105tkowc\u00f3w) zbudowany zosta\u0142 w 1818 roku.<\/p>\n

 <\/p>\n

Doje\u017cd\u017camy do du\u017cego w\u0119z\u0142a drogowego<\/a>, zwanego w\u0119z\u0142em Unii Europejskiej i wje\u017cd\u017camy na Trakt \u015bw. Wojciecha<\/strong>. Trakt \u015bw. Wojciecha \u2013 ulica rozpoczynaj\u0105ca si\u0119 w \u015ar\u00f3dmie\u015bciu<\/a>, biegn\u0105ca przez osiedle administracyjne Orunia-\u015aw. Wojciech-Lipce<\/a>, a\u017c do granicy z Pruszczem Gda\u0144skim<\/a>. Osiedle le\u017cy w dolinie nad Raduni\u0105<\/a> i Kana\u0142em Raduni<\/a>. Na zachodzie osiedla znajduje si\u0119 wzniesienie zwane Wzg\u00f3rzem \u015awi\u0119tego Wojciecha<\/a>, o wysoko\u015bci 65 m n.p.m.<\/a> Swoj\u0105 nazw\u0119 zawdzi\u0119cza odprawionej tutaj w 997 roku mszy. Msz\u0119 odprawi\u0142 biskup czeski \u015bwi\u0119ty Wojciech, kt\u00f3ry przyby\u0142 do grodu nad Mot\u0142aw\u0105, by nawraca\u0107 poga\u0144skie plemiona pruskie. Na Wzg\u00f3rzu \u015bw. Wojciecha znajduje si\u0119 gotycka kaplica z XV w., wewn\u0105trz umieszczone s\u0105 freski ze scenami z \u017cycia \u015bw. Wojciecha.<\/p>\n

 <\/p>\n

Po lewej budynek Komenda Wojew\u00f3dzka Policji, budynek powsta\u0142 na pocz\u0105tku XX w, nieuszkodzony przetrwa\u0142 II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105. Zaraz obok Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Tr\u00f3jcy \u2013 p\u00f3\u017ano gotycka \u015bwi\u0105tynia, wzniesiona dla zakonu Franciszkan\u00f3w, obok budynek dawnego Gimnazjum Akademickiego, w kt\u00f3rym obecnie znajduje si\u0119 Muzeum Narodowe.<\/p>\n

Po lewej: op\u0142yw Mot\u0142awy, dawna fosa. Widoczne bastiony (renesansowo-barokowy zesp\u00f3\u0142 fortyfikacji).<\/p>\n

Kana\u0142 Raduni<\/strong> \u2013 zabytkowy<\/a>, sztuczny przekop Raduni<\/a> o d\u0142ugo\u015bci 13,5 km<\/a>. Ma on pocz\u0105tek w Starej Raduni<\/a>, w Pruszczu Gda\u0144skim<\/a>, a uchodzi do Mot\u0142awy<\/a> w Gda\u0144sku<\/a>. P\u0142ynie przez Pruszcz Gda\u0144ski i Gda\u0144sk. Kana\u0142 zosta\u0142 wybudowany w XIV wieku przez Krzy\u017cak\u00f3w<\/a>, pomys\u0142 realizacji tej budowli przypisuje si\u0119 wielkiemu mistrzowi zakonu krzy\u017cackiego Winrichowi von Kniprode<\/a>. Kana\u0142 mia\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 przede wszystkim do zaopatrzenia po\u0142o\u017conych na bagiennym terenie Gda\u0144ska i tamtejszego zamku krzy\u017cackiego w \u015bwie\u017c\u0105 wod\u0119 pitn\u0105, a tak\u017ce jako nap\u0119d dla Wielkiego M\u0142yna<\/a> (st\u0105d jego pierwsza nazwa \u201eM\u0142yn\u00f3wka\u201d). Wody p\u0142yn\u0105ce kana\u0142em nape\u0142nia\u0142y r\u00f3wnie\u017c miejskie fosy. Nad kana\u0142em powstawa\u0142y m\u0142yny<\/a>, ku\u017anie<\/a> i tartaki<\/a>. Nad nim: 27 most\u00f3w ko\u0142owych, 26 k\u0142adek pieszych.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego Loyoli to pojezuicki ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny. Powsta\u0142 w 1755, natomiast z 1777 pochodzi wspania\u0142a drewniana dzwonnica. Obok ko\u015bcio\u0142a znajdowa\u0142o si\u0119 Kolegium jezuickie, w kt\u00f3rych kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 J. Wybicki. na ty\u0142ach: cmentarz \u015bw. Ignacego. budowla w stylu p\u00f3\u017ano barokowym, halowa, 3-nawowa.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Bosko: parafialny, wielokrotnie zniszczony i odbudowywany, pos\u0142ug\u0119 pe\u0142ni\u0105 tu salezjanie. Neogotyk, wewn\u0105trz o\u0142tarz Wawrzy\u0144ca Sampa. Projekt ko\u015bcio\u0142a Karl Schinkel.<\/p>\n

Ostatnim punktem: Ratusz Oru\u0144ski zdobiony p\u0142askorze\u017abami; neogotyk, pocz\u0105tek XIXw.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Znajdujemy si\u0119 na ulicy zwanej B\u0142\u0119dnikiem, z wiaduktem nad torami kolejowymi, umiejscowionej w ci\u0105gu g\u0142\u00f3wnej arterii komunikacyjnej Tr\u00f3jmiasta, z G\u0142\u00f3wnego Miasta w stron\u0119 Wrzeszcza. W 1708 r. za\u0142o\u017cono na tym terenie publiczny park, ogr\u00f3d, kt\u00f3ry pr\u0119dko zyska\u0142 sobie nazw\u0119 „B\u0142\u0119dnika” … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":25,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1085"}],"collection":[{"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/users\/25"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1085"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1085\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1086,"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1085\/revisions\/1086"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1085"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1085"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikgdanski.pl\/2017\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1085"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}